God

Als Jezus nog had geleefd dan zou hij volgende week zijn 2011^e verjaardag vieren. We maken ons allemaal op voor de komende kerstdagen. Een van de praktijkvakken op het AOC Friesland is bloemschikken. Deze sectie is elk jaar weer verantwoordelijk voor alle kerstversieringen in de school, van herkenbare stukjes in steekschuim tot alternatieve kerstbomen, aan de kerstsfeer valt net na Sinterklaas niet meer te ontkomen. De cursus over het ontstaan van het christendom in Plein M sluit naadloos aan bij de tijd van het jaar. Een van de opdrachten in cursus 3 van hoofdstuk 3 gaat over christelijke feestdagen, welke gebeurtenis wordt er gevierd en in welke tijd van het jaar speelt dat zich af? Ongeveer driekwart van mijn leerlingen weet waarom we kerst vieren. Feestdagen als Pasen en Pinksteren zijn veel minder bekend. Een hulpmiddel voor het maken van de opdracht is hun agenda. Daar staan alle christelijke feestdagen in. Tijdens de les maakt een leerling van mij duidelijk dat er al zoveel in zijn agenda is gekrast dat Pasen en Pinksteren voor hem dit jaar uitvallen. Ik geef hem een agenda van mij mee, een dubbele agenda die ik niet gebruik maar nog steeds in mijn tas rondzweeft. Op een gegeven moment raak ik zelf gehecht aan dingen die mij eigenlijk alleen maar tot last zijn. Drie keer per jaar ruim ik mijn tas op en elke keer moet ik weer een beslissing nemen over de dubbele agenda. Eruit of erin. De dubbele agenda is als een verstekeling voor mij die ik niet overboord kan gooien, alles kan weer van waarde zijn. Dat blijkt tijdens dit uur. Aan het einde van les is de leerling klaar en komt mijn dubbele agenda terugbrengen, de les is over, en op het moment dat bijna alle leerlingen weg zijn komt hij toch even terug. ‘Meneer, is er eigenlijk wel een feestdag voor God zelf?’ Ik vraag hem naar wat hij precies bedoelt. ‘Nou, alle feestdagen zijn voor Jezus bedoeld, Pinksteren, Pasen, Hemelvaart, alles draait om Jezus maar heeft God niet een feest voor zichzelf?’ Tot op dat moment had ik daar nog nooit bij stil gestaan. In de blik van de leerling zag ik zelf enig medelijden voor God. God was in zijn ogen altruïstisch, iemand die zichzelf wegcijfert voor zijn eniggeboren zoon. Zoals honingbijen zichzelf opofferen door een vijand te steken om nestgenoten te beschermen. Vanaf volgend schooljaar verdampt er geluidloos een week zomervakantie. Ik stel voor om vijf nieuwe feestdagen te bedenken, voor God alleen.